Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άλωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άλωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012

6-7 Σεπτεμβρίου '55...Η πραγματική Άλωση της Πόλης

You will be redirected to the new page in

seconds
Η Πόλη είναι μία από τις πιό ζωντανές πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Γεμάτη μελωδίες, μυρωδιές και πλήθος κόσμου να περπατά και να ζει πάνω σε αυτήν. Επιπλέον η ομορφιά της, η ιδιαιτερότητα και η διαχρονική της ακτινοβολία είναι μοναδική. Ταυτόχρονα όμως η Πόλη έχει στιγματιστεί και από μαύρες σελίδες στην ιστορία της. Μία από τις πιό πικρές στιγμές στην ιστορία της Πόλης μα και του Ελληνισμού συνέβη στις 6 Σεπτεμβρίου πρίν από 57 χρόνια. Τότε που κατά και την δική μου ταπεινή άποψη συνέβη η πραγματική Άλωση της Πόλης.
Θα μπορούσα να γράφω σε τούτο εδώ το μπλόγκ μόνο για ανάλαφρα θέματα όπως φαγητό και βόλτες. Εξάλλου η ζωή μου κυλά γεμάτη αισιοδοξία, χαρά και ευτυχία. Λογικό λοιπόν να σας περιγράφω τέτοιες στιγμές από την καθημερινότητά μου. Μέρες όμως σαν την σημερινή η καρδιά μου σκοτεινιάζει και ο νούς μου βαραίνει από πικρές σκέψεις.
Κλείστε την μουσική του Μπλόγκ στα δεξιά και δείτε τα γεγονότα των Σεπτεμβριανών σε τούτη την δημοσίευση, η οποία είναι κάτι σαν καθήκον ιστορικής μνήμης απέναντι στους Ρωμιούς της Πόλης γιατί κάτι τέτοιες μέρες τους συλλογιέμαι διπλά.

Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012

''Ξαναζώντας'' τις τελευταίες στιγμές του Αυτοκράτορα

You will be redirected to the new page in

seconds
Ο τελευταίος Αυτοκράτορας του Γένους μας
Συνεχίζοντας τους ατελείωτους περιπάτους μου στην Πόλη, βρέθηκα σε ένα σημείο θρυλικό και ιδιαίτερο. Σε ένα σημείο που μνημονεύεται σε τραγούδια, βιβλία και παραδόσεις του λαού μας.
Στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού, εκεί που σφραγίστηκε το τέλος της Βασιλεύουσας, εκεί που χάθηκε ο τελευταίος Αυτοκράτορας των Ελλήνων.
Πραγματικά πιστεύω πως δεν υπάρχει ούτε μια σπιθαμή γής στην Πόλη που να μην έχει τεράστια συναισθηματική και ιστορική αξία. Πολλές φορές ''συλλαμβάνω'' τον εαυτό μου να περπατά πολύ προσεκτικά στα σοκάκια της Πόλης. Και αυτό γιατί κάθε κομμάτι γής που πατώ, είναι 'ζωντανό'', κρύβει θρύλους και είναι ποτισμένο με αίμα ηρώων σαν και του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου.
Περπατώντας λοιπόν γύρω απο την Πύλη, φαντάστηκα τον Αυτοκράτορα να μάχεται με ελάχιστους πολεμιστές και τον θρυλικό Ιουστινιάνι ενάντια στους πολυπληθείς πολιορκητές. Με πόση ψυχική δύναμη κράτησαν την Πόλη για βδομάδες ανελέητης πολιορκίας. Και σαν η Πόλη είχε σχεδόν χαθεί, ο Σουλτάνος του πρότεινε να παραδώσει την Πόλη, με αντάλλαγμα την ζωή του και των υπολοίπων πολιορκημένων. Εκείνος όμως ακολουθώντας τον ιερό κώδικα τον προγόνων του αρνήθηκε να παραδωθεί, να υποταχτεί. Προτίμησε τον ηρωικό θάνατο, τηρώντας αξίες και ιδανικά όπως το ''ή ταν ή επι τας''.

Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011

Η Κερκόπορτα της Πόλης

You will be redirected to the new page in

seconds
Με σύμμαχο την ηλιόλουστη μέρα ξεχύθηκα στα στενά της Πόλης και έγινα για άλλη μια φορά ένα με αυτήν. Σήμερα είχα την επιθυμία να βρεθώ σε ένα πολύ ιδιαίτερο μέρος και να ακροβατήσω μεταξύ θρύλου και πραγματικότητας. Στην Κερκόπορτα της Πόλης.
Όλοι μας έχουμε ακούσει για την μικρή πύλη, την Κερκόπορτα, που για κάποιο ανεξήγητο λόγο έμεινε αφύλαχτη και που ήταν το σημείο όπου άρχισε η Άλωση της Πόλης. Είναι άραγε ένας από τους πολλούς θρύλους της Πόλης ή μία πραγματική τοποθεσία;
Μετά από αυτήν την μέρα είμαι πεπεισμένος πώς η Κερκόπορτα του θρύλου είναι πράγματι εδώ και κάνει την Πόλη και την ιστορία της ακόμα πιο πλούσια.
Η Κερκόπορτα της Πόλης

Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011

Στις πολεμίστρες του κάστρου της Ρούμελης

You will be redirected to the new page in

seconds
Ένα από τα αξιοθέατα που συνήθως δεν βλέπει κανείς στην πρώτη επίσκεψη του στην Πόλη είναι και το κάστρο της Ρούμελης. Όπως οι περισσότεροι φαντάζομαι, έτσι κι εγώ το ανακάλυψα σε μία από της βαρκάδες στον Βόσπορο (δες κι εδώ).
Η απίστευτη ομορφιά του Βοσπόρου στο στενότερο σημείο του
Το όχυρο αυτό έχει βαρύνουσα σημασία στην ιστορία της Πόλης καθώς έπαιξε τον σημαντικότερο ρόλο των προετοιμασιών για την πολιορκία της Πόλης από τους Οθωμανούς.

Τετάρτη 13 Απριλίου 2011

Σαν σήμερα 1204: Η Πόλη έπεσε στους σταυροφόρους σχεδόν αμαχητί

You will be redirected to the new page in

seconds
Απόψε δεν θα γράψω ούτε για βόλτες,ούτε για φαγητά,ούτε για γλέντια.
Σήμερα 13 Απριλίου,είναι μια θλιβερή επέτειος για την Πόλη.Μέσα απο την αναζήτηση στο διαδύκτιο (εδώ)βρήκα αυτό το κείμενο και το παραθέτω όπως ακριβως το είδα:

Στην Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη, επάνω στον γυναικωνίτη, κάτω από ένα παράθυρο που σήμερα βλέπει προς το Μπλε Τζαμί και κάποτε έβλεπε προς τον Ιππόδρομο, βρίσκεται στο μαρμάρινο πάτωμα, ένας τάφος. Αν δεν ξέρεις που είναι μπορεί και να τον πατήσεις. Δεν ξεχωρίζει εύκολα. Είναι ένα απλό τετράγωνο 80Χ80 εκατοστών. Επάνω του είναι χαραγμένη μια νεκροκεφαλή και από κάτω της τα εξής: HENRICUS DANDOLO 41ος Δόγης της Γαληνότατης Αυτοκρατορίας της Βενετίας-21 Ιουνίου 1205.
Ο τάφος του 41ου Δόγη της Βενετίας είναι κενός από το 1261, όταν η Βασιλεύουσα έπεσε πάλι στα χέρια των Ορθοδόξων. Το πλήθος δεν ξέχασε τον άνθρωπο που ήταν υπεύθυνος για την μεγαλύτερη ληστρική επιδρομή, στην ιστορία του κόσμου,για τη χειρότερη λεηλασία που υπήρξε ποτέ σε κατάληψη εξ'εφόδου μιας πόλης και εισέβαλε στον ναό της Αγίας Σοφίας. Μαινόμενος και αφηνιασμένος ο κόσμος από τα όσα είχε υποστεί από το 1204 μέχρι το 1261, ανέβηκε στον γυναικωνίτη, έσπασε τον τάφο πήρε τα κόκαλα τα έκαψε και τα διασκόρπισε βρίζοντας και φωνάζοντας κατάρες, στον Βόσπορο.
Το μίσος (δίκαιο σε πολλές περιπτώσεις) των ανθρώπων της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για τους ομόθρησκους τους Δυτικούς Λατίνους και Φράγκους, θα παραμείνει άσβεστο για εκατοντάδες χρόνια και όταν κάποια στιγμή θα καταλαγιάσει, τη θέση του θα πάρει η άρνηση και η αμφιβολία για τις προθέσεις της Δύσης.