Όλοι σας ξέρετε πόσο αγαπώ να βρίσκομαι στο Πέρα, το Βeyoğlu, την Ίστικλαλ και να περνώ εκεί τις ''μικρές'' μα πολύτιμες στιγμές μου. Την πρώτη φορά που βρέθηκα στην Πόλη και έφτασα στο Πέρα, ένιωσα οτι αυτό το μέρος κάπου το ξέρω...ότι ίσως έχω ξαναβρεθεί εδώ.
Ποιός ξέρει; Ίσως στην προηγούμενη ζωή (αν υπάρχει) να ήμουν πάλι εδώ ή απλά οι συνοικίες αυτές της Πόλης να είναι ''χαραγμένες'' στο ελληνικό μου DNA.
Η κεντρική αρτηρία όλων αυτών των συναισθημάτων μου κυλάει μέσα από την Ίστκλαλ. Εκεί ξανανοιώθω τον χρόνο να σταματά, το παιδί να βγαίνει από μέσα μου, να παρατηρώ τα πάντα γύρω μου σαν να'ταν πάλι η πρώτη φορά. Τα ''μικρά'' να γίνονται τόσο ''μεγάλα''.
Μέσα σε όλα αυτά η Ίστικλαλ σημαίνει για ΄μένα και γεύσεις. Πολλές γεύσεις. Είναι και λόγω της δουλειάς μου, που είναι πολύ δύσκολο να μείνω ασυγκίνητος στον πειρασμό της γευσηγνωσίας!
Για τις γαστρονομικές επιλογές της Ίστικλαλ θα μπορούσε να γραφτεί άνετα ένα ολόκληρο βιβλίο. Έτσι θα αναφερθώ μόνο σε ένα ενδεικτικό κομμάτι των ''γρήγορων'' γαστρονομικών επιλογών.
Ξεκινώντας από την πλατεία Ταξίμ συναντάω τα πρώτα γυράδικα, που μέρα-νύχτα προσφέρουν την πιο γρήγορη επιλογή. Μου έκανε εντύπωση την πρώτη φορά να αντικρίσω τους γύρους στην είσοδο των μαγαζιών.
Για όσους επιθυμουν κάτι διαφορετικό, υπάρχουν και τα νοτισμένα χάμπουργκερ, τα Islak Hamburger, αν λέω σωστά το όνομα.
