Στην Αγία Ειρήνη, αγκαλιά με άπλετο φως

You will be redirected to the new page in

seconds

Έχουν υπάρξει δεκάδες σημεία στην Πόλη που κατά καιρούς έχω προσπαθήσει να βρεθώ και να βιώσω από κοντά μα για αρκετούς λόγους αυτό δεν έχει ακόμη συμβεί. Ο ναός της Αγίας Ειρήνης ήταν ένα από αυτά και θυμάμαι την πρώτη αποτυχημένη απόπειρα επίσκεψής μου σαν να ήταν χθες. Από τότε πέρασαν αρκετά χρόνια και σχεδόν είχα εγκαταλείψει την σκέψη να βρεθώ στο εσωτερικό του Πατριαρχικού Ναού του Βυζαντίου, δίχως όμως να απολέσω την πίστη μου ότι κάποια στιγμή θα έρθει τούτη η στιγμή. Τελικά η στιγμή αυτή έφθασε και φτάνοντας σχεδόν τρέχοντας απ'την χαρά μου προς την εκκλησία, συνειδητοποίησα οτι τα έτη αναμονής ήταν ουσιαστικά περίοδος προετοιμασίας και ωριμότητας ώστε να κατανοήσω καλύτερα τις πτυχές της Αγίας Ειρήνης. Περνώντας λοιπόν την είσοδο, ένιωσα περισσότερο έτοιμος από ποτέ.

Ο ναός της Αγίας Ειρήνης. Ένα από τα σπουδαιότερα κτίσματα της Βασιλεύουσας

Αψίδα της βόρειας πλευράς. Τα πολλά παράθυρα μοιάζουν να καταργούν το βάρος

Οι βυζαντινοί ναοί αποτέλεσαν την αρχιτεκτονική μήτρα για τα μουσουλμανικά τεμένη της Πόλης. Εκείνα όμως δεν θέλησαν, εξαιτίας του χρηστικού σκοπού τους, να ακολουθήσουν την σπουδαιότερη αρχιτεκτονική ιδιαιτερότητα των χριστιανικών κτισμάτων.
Έτσι λοιπόν στα τεμένη ο εξωτερικός όγκος αντικατοπτρίζεται και εσωτερικά, δηλαδή πριν ακόμα εισέλθουμε στο τζαμί, έχουμε ήδη σχηματίσει μια εντύπωση για το μέγεθος του εσωτερικού. Αυτό δεν συμβαίνει με τα χριστιανικά κτίσματα και ο επισκέπτης εκπλήσσεται ευχάριστα καθώς εισέρχεται στο εσωτερικό του ναού. Ο χώρος του μοιάζει απίστευτα μεγαλύτερος από αυτόν που αντιλαμβάνεται κανείς βλέποντάς τον εξωτερικά και η έκφραση της λογικής μέσα από την αρχιτεκτονική δίνει την σκυτάλη σε μεταφυσικά πεδία και συναισθήματα.

Ψηφιδωτά μωσαικά

You will be redirected to the new page in

seconds

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά να ανακαλύπτω ή να επισκέπτομαι καινούρια μέρη στην πόλη της καρδιάς μου. Εξάλλου η Πόλη προσφέρει τέτοιες είδους συγκινήσεις αφού η ένδοξη πορεία της ανα τις χιλιετίες και η ιδιαιτερότητά της είναι απίστευτά σπουδαίες και όπως τότε, έτσι και τώρα την νοιώθω σαν να είναι το κέντρο του κόσμου.

Ένα από τα μέρη που παραδόξως δεν είχα ακόμη επισκεφθεί ήταν το μουσείο των ψηφιδωτών μωσαικών και τούτη την φορά είχε έρθει η στιγμή να βρεθώ στον χώρο που εκθέτει αυτά τα σπουδαία κομψοτεχνήματα.

Εικόνα από το μουσείο μωσαικών

Γενικά υπήρχε ανέκαθεν πρόβλημα ανεύρεσης τέτοιων αρχαιολογικών θυσαυρών διότι κάθε φορά που η Πόλη άλλαζε την ρυμοτομία της, ανυψώνονταν, αφού τα πάντα χτίζονταν πάνω στα ήδη υπάρχοντα. Δεν θα είναι λοιπόν υπερβολή αν αποδεχτείτε την άποψή μου ότι 3-4 μέτρα κάτω από την επιφάνεια υπάρχει μία ακόμη Κωνσταντινούπολη (δες κι εδώ). Τα περισσότερα από αυτά τα κειμήλια βρίσκονταν για αιώνες στην αφάνεια και μόνον μετά την ίδρυση του τουρκικού κράτους ξεκίνησαν οι ενέργειες και οι εργασίες ανασκαφής και απόκατάστασής τους.

Ψηφιδωτά από το μεγαλοπρεπές αυτοκρατορικό παλάτι

Το αυτοκρατορικό παλάτι κάλυπτε μια τεράστια έκταση από την Αγία Σοφία ως τον Ιππόδρομο και όλη την περιοχή εως και τα θαλλάσια Τείχη της Προποντίδας. Συνολικά 4 χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα ήταν η έκτασή του και σχεδόν η μισή επιφάνεια καλύπτονταν από τα υπέροχα μωσαικά. Τα περισσότερα από αυτά καλλιτεχνήθηκαν μετά το 532 μ.Χ. και την τρομερή Στάση του Νίκα με τις φθορές που προξενησε στον χώρο του παλατιού.

Το ανιστόρητο μουσείο

You will be redirected to the new page in

seconds

Έπειτα από σχεδόν 3 χρόνια περιπλανήσεων στην Πόλη και μετά από αρκετές αναβολές, πήρα την απόφαση να επισκεφτώ το αρχαιολογικό μουσείο της Πόλης, με την βεβαιότητα οτι ο χώρος φιλοξενεί αμέτρητους και ανεκτίμητους αρχαιολογικούς θυσαυρούς. Εξάλλου στα εδάφη της Τουρκίας υπήρξαν ή πέρασαν δεκάδες έθνη με σπουδαία πολιτισμική επιρροή, μεγάλη κληρονομιά και επίσης λόγω της εξάπλωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, υπήρξαν δεσμοί και με άλλες περιοχές εκτός Ασίας. Τελικά η πεποίθησή μου επιβεβαιώθηκε και στο αρχαιολογικό μουσείο της Πόλης υπάρχει ένας σπουδαίος αριθμός εκθεμάτων από πολλές περιοχές, περιόδους και πολιτισμούς. Επίσης έχει γίνει καλή δουλειά όσον αφορά τις κτιριακές εγκαταστάσεις και την εποχιακή ταξινόμηση. Τέλος το εισητήριο των 10 τουρκικών λιρών δεν αφήνει περιθώρια για παράπονα, αν αναλογιστεί κανείς τις ακριβές τιμές εισητηρίων στα υπόλοιπα αξιοθέατα.

Το αρχαιολογικό μουσείο της Πόλης

Το μουσείο είναι χωρισμένο σε περισσότερα από ένα κτίρια, γεγονός που διευκολύνει την χρονολογική ταξινόμηση. Στο πρώτο κτίριο που συναντά κανείς μετά την είσοδο, υπάρχουν αρκετά Μεσοποτάμια και Αιγυπτιακά εκθέματα που προσωπικά με άφησαν κάπως αδιάφορο, αφού δεν κατάλαβα την σχέση της αρχαίας φαραωνικής Αιγύπτου με το μουσείο, την Τουρκία γενικά αλλά και το οθωμανικό παρελθόν της. Από αυτό συμπεραίνω πως μάλλον επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έλαβε πράξη η τακτική συλλογής αρχαιολογικών θυσαυρών απ'όλα τα εδάφη που κατείχε. Φυσικά η τακτική αυτή συνεχίστηκε και επεκτάθηκε και μετ'έπειτα, κυρίως με τους αρχιλήσταρχους Άγγλους και Γάλλους, που κατέκλεψαν τόσες χώρες για να προμηθεύσουν τα δικά τους μουσεία με εκθέματα.

Επίσκεψη στην Μονή Παμμακάριστου

You will be redirected to the new page in

seconds

Στην Πόλη υπάρχει μια κατηγορία ενδόξων και ιστορικών ναών που όμως κυρίως λόγω του σημείου που βρίσκονται, δεν απολαμβάνουν και την πρέπουσα επισκεψιμότητα. Επιπλέον φταίει και ο τρόπος που τα ταξιδιωτικά γραφεία κατανέμουν το πρόγραμμα των επισκέψεων αλλά και η νοοτροπία πολλών επισκεπτών που θεωρούν σωστό να δούν και να ανακαλύψουν την Βασιλεύουσα μέσα από ένα ταξιδιωτικό λεωφορείο και με επιλεγμένες στάσεις. Ευτυχώς εγώ ποτέ δεν είχα την ευκαιρία να κάνω κάτι τέτοιο και από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα εδώ, ανακάλυψα την Πόλη περπατώντας. Ένα από τα σημεία που με χαρά διασχίζω και βρίσκομαι ξανά και ξανά είναι οι φτωχογειτονιές του Fatih και το στενάκι που οδηγεί στην ιστορική Μονή Παμμακάριστου.

Η Μονή Παμμακάριστου! Σπάνια ομορφιά που σαγηνεύει

Τα Τζαμιά του Εμινονού

You will be redirected to the new page in

seconds

Τόσες αμέτρητες φορές είχα περάσει απ'έξω μα ποτέ δεν έκαμνα τον κόπο να αφιερώσω λίγο απ'τον χρόνο μου και να επισκεφτώ τα τζαμιά που υπάρχουν σε ένα απ'τα πιο πολυσύχναστα σημεία της Πόλης. Και ενώ όλοι όσοι έχουν βρεθεί στην γέφυρα του Γαλατά και στο Eminonü έχουν μαγνητιστεί απ'το μεγάλο τέμενος Γενί Τζαμί, εκείνο δεν αποτελεί τον μοναδικό μουσουλμανικό ναό στην περιοχή. Υπάρχουν τρία θρησκευτικά μουσουλμανικά κέντρα πολύ κοντά το ένα με το άλλο στο ολοζώντανο Εμινονού. Σήμερα πήρα την απόφαση να τα επισκεφτώ όλα και να ανακαλύψω τις λεπτομέριες τους.

Ξεκίνησα απ'το Rüstem Pasa Camii που βρίσκεται μία ανάσα απ'τα σοκάκια του παζαριού, που υπάρχει εκεί. Το Ρουστέμ Πασά είναι υπερυψωμένο αφού ουσιαστικά έχει χτιστεί πάνω από ένα χάνι. Το χάνι ήταν κτιριακό συγκρότημα που χρησίμευε για την προστασία και την διανυκτέρευση των καραβανιών. Βέβαια στην περίπτωση της Πόλης χρησίμευε περισσότερο γιά την φύλαξη και αποθήκευση προιόντων και λειτουργούσε ως εμπορικό κέντρο.

Το υπερυψωμένο Rüstem Pasa Camii χτισμένο πάνω απ'το ομώνυμο χάνι

Εικόνα από το εξωτερικό του χανιού

Το τζαμί πήρε το όνομα του βεζύρη Rüstem, γαμπρού του Σουλειμάν του Μεγαλοπρεπή και ανήκει στην κατηγορία τεμένους με 8 στηρίγματα. Ο σχεδιασμός και η κατασκευή του ανήκει στον μέγιστο αρχιτέκτονα Σινάν, ο οποίος κάνοντας πειραματισμούς, λεπταίνει τα στηρίγματα και με αυτή την προνόηση προσφέρει μεγαλύτερη ευρυχωρία στο εσωτερικό του ναού. Έτσι τα στηρίγματα έγιναν οκτώ και η μετάβαση του κύκλου (τρούλος) σε οκτάγωνο είναι εύκολη και δίχως να παραβλέπονται κανόνες της Ιερής Γεωμετρίας. Σημαντικό είναι επίσης πώς με αυτό το πετυχημένο τρόπο πήρε την έμπνευση ώστε μετέπειτα να δημιουργήσει το αριστουργηματικό τέμενος Σελιμιγιέ στην Ανδριανούπολη.

Σουλειμανιγιέ, το επιβλητικό αρχιτεκτονικό στολίδι

You will be redirected to the new page in

seconds

Σε μία προηγούμενη ανάρτησή μου είχα αναφερθεί στο Μπλέ Τζαμί (δες εδώ) και το είχα χαρακτηρίσει ως το πιό φημισμένο τζαμί της Πόλης. Εξακολουθώ να πιστεύω πως πρόκειται για το πιό φημισμένο λόγω της γεωγραφικής του θέσης. Ακριβώς στην καρδιά του Σουλτάναχμέτ που μαζεύονται όλοι οι τουρίστες, απέναντι από την Αγιά Σοφιά καθώς και δίπλα στην αγκαλιά της θάλασσας του Μαρμαρά με τους μιναρέδες του να αποτελούν εικόνα που υπάρχει σε άπειρα καρτ-ποστάλ.
Φημισμένο δεν σημαίνει παράλληλα και καλύτερο. Αν και ποτέ δεν επιθυμώ να βάζω λίστες βαθμολογίας σε τέτοια έξοχα ιστορικά, θρησκευτικά και αρχιτεκτονικά αριστουργήματα, από την άλλη πλευρά οφείλω να παραδεχτώ πως όταν αναφερόμαστε στο πιό εντυπωσιακό τέμενος της Πόλης, τότε μάλλον στην κορυφή δεσπόζει το Σουλειμανιγιέ! Είχα τις προάλλες την χαρά να βρεθώ για πολλοστή φορά εκεί και να το θαυμάσω από κοντά.

Το Süleymaniye Camii είναι εντυπωσιακών διαστάσεων

Το Σουλειμανιγιέ είναι τεραστίων διαστάσεων και χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου ''χτυπά'' αμέσως στην ματιά, ακόμα κι αν βρίσκεται κανείς σε μακρινά σημεία της Πόλης. Αν δεν κάνω λάθος είναι το δεύτερο μεγαλύτερο οικοδόμημα τέτοιου είδους στην Πόλη, μετά από την Αγιά Σοφιά.
Είναι δημιούργημα του μέγιστου αρχιτέκτονα Mimar Sinan και χτίστηκε προς τιμή του σουλτάνου Σουλειμάν (αυτού που κάθονται και βλέπουν οι νοικοκυρές, στις ανιστόρητες τηλεοπτικές σειρές του χαζοκουτιού) ως μνημείο μνήμης έπειτα από την κατάκτηση της Ρόδου!!! μα και της Βαγδάτης.

Ολάκερη η Τουρκία στα πόδια μου

You will be redirected to the new page in

seconds

Την πρώτη φορά που βρέθηκα στην Πόλη, η Ντουίγκου μου είχε πεί το ρητό: Άν δείς όλη την Πόλη, είναι σαν να έχεις δεί ολάκερη την Τουρκία. Το ρητό αυτό, χρησιμοποιείται φυσικά σαν μεταφορά για να καταδείξει τις τεράστιες αντιθέσεις που υπάρχουν στην αχανή Πόλη. Τόσο από άποψη ομοιομορφίας και αισθητικής όσο και από πληθυσμιακή έννοια. Και πράγματι η Πόλη είναι γεμάτη αντιθέσεις και τεράστια ποικιλία σε πάρα πολλούς τομείς. Είναι το συνχωνευτήρι των λαών, των θρησκειών, των πολιτισμών και των παραδόσεων. Στην δική μου καρδιά είναι σαν το κέντρο του κόσμου ολόκληρου.

Μετά την σημερινή μέρα, συνηδειτοποίησα ότι η Πόλη δεν παρουσιάζει μόνο μεταφορικά εικόνες από την Τουρκία αλλά και κυριολεκτικά. Ένας περίπατος στο Miniatürk μου έδωσε την ευκαιρία σε λίγες μόνο ωρίτσες να έχω όλη την Τουρκία στα πόδια μου.

Η Αγιά-Σοφιά και το Μπλέ Τζαμί, εκεί που η μεγαλοπρέπεια συναντά το αρχιτεκτονικό θαύμα

Το Μίνιατουρκ είναι στην ουσία ένα πάρκο με έκταση περίπου κάτι παραπάνω από δύο γήπεδα ποδοσφαίρου και περιλαμβάνει περίπου 120 μινιατούρες από όλα τα ξεχωριστά αξιοθέατα, μνημεία, ναούς και ιδιαίτερα κτίρια που βρίσκονται στο έδαφος της Τουρκίας. Η ξενάγηση στον χώρο του Μίνιατουρκ είναι πολύ απλή. Όταν αγοράσει κάποιος το εισιτήριο, επιλέγει και την γλώσσα ξενάγησης. Μπορεί να μην βρίσκονται όλες οι γλώσσες στην λίστα επιλογών αλλά με τις 6-7 επιλογές που υπάρχουν, βολεύεται και με το παραπάνω. Δίπλα σε κάθε μινιατούρα υπάρχει και ένα φωτοκύτταρο που όταν έρθει σε επαφή με το barcode του εισιτηρίου, ακούγονται οι απαραίτητες πληροφορίες στην γλώσσα προεπιλογής. Απλό, τεχνολογικά έξυπνο, δίχως κόστος ανθρωπίνου δυναμικού και επιπλέον δίχως να σπαταλιέται άσκοπα χρόνος, μιας και επιλέγεις εσύ ο ίδιος για ποιά μινιατούρα θα ήθελες να ακούσεις πληροφορίες.

Το φωτοκύταρο σκανάρει το εισιτήριο και η ξενάγηση ξεκινά

Dolmabahçe...το απόλυτο παλάτι του Βοσπόρου

You will be redirected to the new page in

seconds

Στην Πόλη τα αξιοθέατα είναι αμέτρητα. Άλλα είναι καλά κρυμμένα και μακρυά από τα φώτα της δημοσιότητας, άλλα πάλι όμως παγκόσμιας εμβέλειας. Στην δεύτερη κατηγορία ανήκει και το Ντολμά μπαχτσέ, ένα από τα πιο πολυτελή και επιβλητικά παλάτια σε όλον τον πλανήτη. Σίγουρα όσοι απο εμάς βρέθηκαν στην Πόλη, είχαν την ευκαιρία να το θαυμάσουν. Για όσους πάλι δεν είχαν ακόμα την τύχη να βρεθούν στην Πόλη και να επισκεφτούν το Dolmabahçe, ας το κάνουν. Μόνον τότε θα καταλάβουν την πραγματική σημασία της λέξεως ''παλάτι''. Εγώ προσωπικά δεν έχω επισκεφτεί ένα εντυπωσιακότερο απο αυτό.

Η κεντρική πύλη του παλατιού

Ο πύργος του ρολογιού του Dolmabahçe

Το πιο φημισμένο τζαμί της Πόλης

You will be redirected to the new page in

seconds

Τις τελευταίες μέρες έχω λίγο επηρεαστεί με όσα γίνονται στην πατρίδα και δεν είμαι πολύ ευδιάθετος στο να γράψω κάτι. Λείπω 12 χρόνια και έχω ξεχάσει πως είναι να ζει κανείς στην Ελλάδα. Όμως δε γίνεται να έχουμε δυό αυτοκτονίες την ημέρα και εγώ να είμαι σα να μην συμβαίνει τίποτα. Μιλώντας όμως με μερικούς αναγνώστες πληροφορήθηκα πως διαβάζοντάς με, ''ξεχνιούνται'' κάπως. Είναι σα μια μικρή παρηγοριά αυτά τα μικρά ΄΄ταξίδια΄΄. Πήρα λοιπόν μια μικρή ώθηση για να σας δείξω το πιο φημισμένο τζαμί της Πόλης. Αναφέρομαι φυσικά στο τζαμί του σουλτάνου Αχμέτ, το Μπλέ Τζαμί!
Ξέρω οτι πολλοί απο εσάς θα αναφερθείτε στο Μπλέ Τζαμί σαν μια φτηνή απομίμηση της Αγιά-Σοφιάς και ότι κατασκευάστηκε απλά σα αντίπαλο δέος και για να κλέψει λίγο απο την λάμψη Της. Μπορεί και να ισχύει η άνωθεν άποψη. Και στα δικά μου μάτια η Αγιά-Σοφιά είναι κάτι ασύγκριτο από όλες τις απόψεις. Το ζήτημα όμως δεν είναι αυτό.
Έχω μάθει στην ζωή μου να κοιτάω τα πράγματα ξεχωριστά, να μην βάζω ''ταμπέλες'' σε τίποτα και σε κανέναν και ότι όλοι και όλα έχουν μια δικιά τους ιδιαιτερότητα. Έτσι λοιπόν όταν αναφέρομαι στο Μπλε Τζαμί, αναφέρομαι σε ένα απο τα μεγαλύτερα και ομορφότερα τζαμιά ολόκληρης της Τουρκίας και σε ένα παγκόσμιο σημείο αναφοράς της ισλαμικής αρχιτεκτονικής!

Το επιβλητικό Μπλέ Τζαμί

Η κατασκευή του δόθηκε από διαταγή του Σουλτάνου Αχμέτ το 1609 και η κατασκευή του διήρκεσε 7 χρόνια. Ήταν μάλιστα τόσο εντυπωσιασμένος από την κατασκευή του, που προτού αναχωρήσει για την Μέκκα, διέταξε ο τρούλος να κατασκευαστεί εξ'ολοκλήρου από χρυσάφι. Ο διάσημος αρχιτέκτονας, Σεντεφτέρ Μεχμέτ Αγά, γνωρίζοντας πως κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατον λόγω του τεραστίου βάρους, έφτιαξε τον τρούλο με φυσιολογικά υλικά και πρόσθεσε 6 μιναρέδες. Για να γλυτώσει τον βέβαιο θάνατο επειδή δεν είχε ακολουθήσει τις οδηγίες του σουλτάνου, είπε πως παράκουσε και μπέρδεψε την λέξη altın (χρυσός) με την λέξη  altı (6).

Η ''μικρή'' Αγιά Σοφιά

You will be redirected to the new page in

seconds

Περνώντας πριν περίπου έναν χρόνο με το αυτοκίνητο στον παραλιακό δρόμο της ιστορικής χερσονήσου, η Duygu πρόλαβε να μου δείξει έναν ναό με το δάχτυλό της, λέγοντας: küçük Ayasofya. Μου έκανε εντύπωση η ονομασία ''μικρή Αγία Σοφιά'' και είχα βάλει σκοπό από τότε να κάνω μια επίσκεψη κατά'κει. Τελικά έπειτα από έναν περίπατο στο Σουλτάν Αχμέτ, περπάτησα πίσω από το Μπλέ Τζαμί και πολύ σύντομα βρέθηκα στην μικρή αδερφή της Αγιά-Σοφιάς.

Η ''μικρή'' Αγία Σοφία

Βασικά θα έπρεπε να'πώ η μεγάλη της αδερφή, διότι είναι μεγαλύτερης ηλικίας, μιας και η κατασκευή της ξεκίνησε το 527 μ.Χ. και ολοκληρώθηκε έπειτα από 9 χρόνια. Κατασκευάστηκε επίσης από τους ίδιους αρχιτέκτονες, τον Ανθέμιο τον Τραλλιανό και τον Ισίδωρο τον Μιλήσιο. Στην ουσία αποτέλεσε μια πρόβα τζενεράλε για την μετ'έπειτα κατασκευή του αρχιτεκτονικού θαύματος της Αγίας Σοφίας.
Η κατασκευή της δόθηκε με εντολή του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού και αφιερώθηκε στους Αγίους Σέργιο και Βάκχο.

Οι κολώνες της Πόλης

You will be redirected to the new page in

seconds

Κολώνες στην Πόλη υπάρχουν άπειρες και μάλιστα πολλών λογιών. Είναι η πορεία και η θέση της Πόλης μέσα στον χρόνο και την ιστορία και είναι τόσοι πολλοί οι ''μνηστήρες'' της, που είναι φυσικό να βρίσκονται παντού στοιχεία διαφορετικών επιρροών.
Είναι ίσως μοναδικό προνόμιο αυτού του τόπου να αφομοιώνει κάθε τι διαφορετικό. Έθνη, παραδόσεις και θρησκείες συγκρούστηκαν μα παράλληλα αλληλοεπιδράστηκαν και αφομοιώθηκαν μεταξύ τους.
Έτσι λοιπόν να μην ξαφνιαστείτε καθόλου αντικρίζοντας κίονες, στήλες, οβελίσκους, μιναρέδες και οτι άλλο μπορεί να προκύψει, να στέκουν το ένα δίπλα στο άλλο.

Ο οβελίσκος του Θεοδόσιου

Το βυθισμένο ανάκτορο

You will be redirected to the new page in

seconds

Το καλοκαιράκι το περπάτημα στην Πόλη είναι πάντα σκέτη απόλαυση και όλα είναι πιο ζωντανά από ποτέ. Δεν χορταίνω να τριγυρίζω παντού και να βλέπω τα ίδια και τα ίδια, ξανά και ξανά. Αιώνιος τουρίστας σε τούτη την αξεπέραστη πόλη. Σε τούτες τις καυτές καλοκαιρινές μέρες επισκέπτομαι πάντα με ευχαρίστηση και την Βασιλική Δεξαμενή, τον χώρο συγκέντρωσης τον υδάτινων πόρων της Πόλης στα βυζαντινά χρόνια.

Ξέρω ότι ίσως για κάποιους είναι ένα καθαρά τουριστικό αξιοθέατο αλλά εγώ απολαμβάνω κάθε επίσκεψη εκεί. Κάθε μέρα στην Πόλη είναι σαν να είναι η πρώτη μου...και η τελευταία! Εξάλλου και οι στιγμές δροσιάς είναι ανεπανάληπτες.
Η ονομασία που εγώ προτιμώ είναι το Βυθισμένο Ανάκτορο εξαιτίας των κιόνων που στηρίζουν αυτόν τον τεράστιο υπόγειο χώρο, οι οποίοι μεταφέρθηκαν εκεί από αρχαίους ελληνικούς ναούς.

Στις πολεμίστρες του κάστρου της Ρούμελης

You will be redirected to the new page in

seconds

Ένα από τα αξιοθέατα που συνήθως δεν βλέπει κανείς στην πρώτη επίσκεψη του στην Πόλη είναι και το κάστρο της Ρούμελης. Όπως οι περισσότεροι φαντάζομαι, έτσι κι εγώ το ανακάλυψα σε μία από της βαρκάδες στον Βόσπορο (δες κι εδώ).

Η απίστευτη ομορφιά του Βοσπόρου στο στενότερο σημείο του

Το όχυρο αυτό έχει βαρύνουσα σημασία στην ιστορία της Πόλης καθώς έπαιξε τον σημαντικότερο ρόλο των προετοιμασιών για την πολιορκία της Πόλης από τους Οθωμανούς.

Το απόλυτο σύμβολο

You will be redirected to the new page in

seconds

Πολλές φορές σκέφτηκα να γράψω κάτι για την Αγία Σοφία, όμως τι να πρωτογράψω; Θεωρώ τον εαυτό μου λίγο ανάξιο να γράψει γι'αυτό το μεγαλειώδες δημιούργημα. Από την άλλη βέβαια δεν γίνεται να μην υπάρχει ούτε μια αναφορά σε αυτό εδώ το blog για τούτο το απόλυτο σύμβολο! Σύμβολο μιας αυτοκρατορίας και του Ελληνισμού, σύμβολο της Χριστιανοσύνης αλλά και σύμβολο και για τους μουσουλμάνους. Σύμβολο οικοδομικής πρωτοτυπίας και αρχιτεκτονικής ιδιοφυίας και τελειότητας. Σύμβολο ανεπανάληπτης ομορφίας, τέχνης και αμύθητου πλούτου. Το σύμβολο της Πόλης.....της πόλης μου!

Την επισκέφτηκα τόσες πολλές φορές, μα κάθε φορά με τον ίδιο θαυμασμό και δέος.

Ένα παιδί κοιτάει....τους τρούλους!

You will be redirected to the new page in

seconds

Ανηφορίζοντας τον δρόμο για την Μονή της Χώρας ή αλλίως Kariye Camii δεν περίμενα οτι θα βρεθώ σε μία από τις σημαντικότερες και ωραιότερες πινακοθήκες στον κόσμο! Ένα υπόδειγμα βυζαντινής τέχνης και αισθητικής!

Οι βυζαντινοί αποκαλούσαν '' Χώρα'' την περιόχη έξω απ'τα τείχη και ο αρχικός ναός υπήρχε έξω από αυτά. Όταν ο Θεοδόσιος Β' έχτισε τα νέα τείχη της Κωνσταντινούπολης, η μονή διατήρησε τον παραδοσιακό προσδιορισμό «Χώρα», παρά το γεγονός πως ανήκε στον περίβολο των οχυρώσεων.

Η Μονή της Χώρας.Μία από τις μαγευτικότερες "πινακοθήκες" του κόσμου

Μπαίνοντας στην είσοδο του ναού εντυπωσιάστηκα απο την επιβλητικότητα, την ομορφιά και την αρμονία των χρώματων και των σχεδίων! Παντού τοιχογραφίες και ψηφιδωτά. Στους τοίχους, στους τρούλους, στα ταβάνια! Τα έργα αυτά, ταξιδεύοντας αίωνες μέσα στον χρόνο, κατάφεραν να αντέξουν τις αντίξοες συνθήκες και τις καταστροφές. Ένα είδος πινακοθήκης που τώρα είχα την τιμή να απολαύσω.

Εκεί ψηλά.....

You will be redirected to the new page in

seconds

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη, η διάθεση μου για βόλτες και περιήγηση όπως πάντα στο ζενίθ. Κατηφόρησα λοιπόν κατά τον Γαλατά και αφού χάζεψα λιγάκι στις βιτρίνες τις κιθάρες και ήπια έναν υγιέστατο, φρεσκοστημένο χυμό ροδιού, βρέθηκα στον πύργο του Γαλατά! Ευτυχώς είχα ξεκινήσει νωρίς και δεν είχε πολύ κόσμο, γιατί από κάποια στιγμή και μετά η αναμονή για να ανέβει κανείς πάνω, είναι λίγο εκνευριστική.

Ο πύργος του Γαλατά

Πλήρωσα το εισητήριο μου και αφού περίμενα λίγο ακόμα, τελίκα έφτασε και η σειρά μου να μπω στο ασανσέρ.

Αχ γλυκειά μου Πόλη!

You will be redirected to the new page in

seconds

Είχα πολλές φορές σχεδιάσει να επισκεφτώ τον πύργο του Λεάνδρου ή πύργο της παρθένας (διαλέγεις ποιά εκδοχή του μύθου σου ταιριάζει) ή απλά στα τούρκικα kiz kulesi, αλλά διαρκώς το ανέβαλα. Τις προάλλες όμως τελικά κατάφερα να φτάσω ως εκεί.

Δεν θα ασχοληθώ με την ιστορία του πύργου. Εξάλλου στο διαδίκτυο μπορεί κανείς να βρει πολλές πληροφορίες. Με ενδιέφερε πιο πολύ να ξεφύγω λιγάκι από το βουητό της Πόλης και να περάσω ένα ωραίο απόγευμα.
Είχαμε την τύχη να πάμε με την Duygu λίγο πρίν δύσει ο ήλιος και δικαιωθήκαμε για αυτή την επιλογή!Πήραμε το καραβάκι και